گوشی آنر مجیک 9 پرو مکس (حافظه 256 گیگابایت رم 12 گیگابایت)

معرفی

آنر مجیک ۹ پرو مکس موبایلی است که دوربینش می‌خواهد جای دوربین سینما را بگیرد. آنر مجیک ۹ پرو مکس اولین گوشی آنر با دو سنسور ۲۰۰ مگاپیکسلی است: یکی اصلی با سنسور ۱/۱.۲۸ اینچ و دیافراگم f/1.57، دیگری تله‌فوتوی پریسکوپی با سنسور ۱/۱.۴ اینچ و f/2.6. مهم‌ترین بخش ماجرا اما لرزشگیر است: گیمبال مکانیکی سه درجه با استاندارد CIPA 8.0 روی دوربین اصلی، که آنر می‌گوید سه برابر محدودیت‌های معمول جبران لرزش است. کنار اینها همکاری واقعی با آری (LogC3، AWG3، ضبط ۱۰ بیتی 4:2:2) و دو لنز جانبی ۲۰۰ و ۵۰۰ میلی‌متری قرار گرفته. باتری هم بر اساس شنیده‌ها ۸۸۰۰ میلی‌آمپرساعت است که اگر درست باشد، بزرگ‌ترین باتری یک پرچم‌دار تا امروز خواهد بود. اگر عکاسی و فیلم‌برداری موبایلی جدی برایت مهم است، این گوشی احتمالاً جالب‌ترین چیزی است که امسال می‌بینید. آنر برای مجیک ۹ پرو مکس تصمیم گرفته سراغ رقابت‌های معمول نرود. اینجا بحث «یک ذره بهتر از پارسال» نیست؛ آنر عملاً می‌گوید ما یک بدنه‌ی دوربین ساخته‌ایم که اتفاقاً گوشی هم هست. در ادامه با نقد و بررسی گوشی آنر مجیک 9 پرو مکس با موبوتل همراه باشید: طراحی گوشی آنر مجیک 9 پرو مکس بگذارید همان چیزی را بگویم که همه در نگاه اول فکر می‌کنند: پشت این گوشی، آیفون است با حضور افتخاری ARRI . جزیره‌ی دوربین به‌جای اینکه در گوشه یا وسط جمع شود، مثل یک فلات عریض تمام عرض بالای گوشی را گرفته. زیرش هم یک پنل مستطیلی گردگوشه با رنگ متفاوت نشسته. هرکس اخبار آیفون ۱۷ پرو مکس را دیده باشد، این ترکیب برایش آشناست. آنر تنها نیست؛ رندرهای لو رفته‌ی اوپو فایند X10 پرو مکس هم مسیر مشابهی را نشان می‌دهند. امسال، «فلات دوربین سراسری» به یک زبان طراحی مشترک تبدیل شده است. روایت خودِ آنر اما جای دیگری است. می‌گویند الگو را از آری (ARRI) گرفته‌اند، از دوربین آری‌فلکس ۱۹۳۷ و آن «برجک سه‌لنزی» معروفش. و حقیقتا وقتی به چیدمان دقت می‌کنید، حرفشان بی‌ربط نیست: یک برش دایره‌ای بزرگ در سمت چپ که تله‌فوتو، فلش و لوگوی آری را در خودش جا داده، و دو دایره‌ی کوچک‌تر کنارش. این چیدمان نامتقارن، بیشتر از هر موبایلی، شبیه بدنه‌ی یک دوربین فیلم‌برداری است. نتیجه؟ از فاصله‌ی دور آیفون است، از نزدیک ARRI . و اگر پارسال آنر مجیک ۸ را دیده باشید، این یک چرخش تند و کامل در زبان طراحی آنر است. رنگ شاخص این گوشی آنر ، Moss Green یا سبز خزه‌ای است. رنگ خوش‌سلیقه‌ای است؛ آن سبزهای مات و خاکی که بیشتر به تجهیزات حرفه‌ای می‌خورند تا به گوشی مصرفی. جلوی گوشی هم یک برش کپسولی دارد که فقط دوربین سلفی در آن نیست؛ یک سنسور ToF سه‌بعدی هم کنارش نشسته است. این یعنی تشخیص چهره‌ی سه‌بعدی و امنیت بیشتر، در کنار بوکه‌ی دقیق‌تر در پرتره‌ی سلفی. دوربین گوشی آنر مجیک 9 پرو مکس عدد ۲۰۰ مگاپیکسل، سال‌هاست ابزار تبلیغات کمپانی های سازنده موبایل است. اما در این مورد خاص، اندازه‌ی سنسورها فقط تبلیغات نیست. دوربین اصلی: سنسور ۱/۱.۲۸ اینچ، دیافراگم f/1.57. تله‌فوتوی پریسکوپی: سنسور ۱/۱.۴ اینچ، دیافراگم f/2.6. عدد دومی است که باید توجه‌ها را جلب کند. تله‌فوتوهای موبایلی تقریباً همیشه سنسورهای کوچکی داشته‌اند؛ به همین دلیل هم زوم شبانه‌ی گوشی‌ها معمولاً فاجعه است. سنسور ۱/۱.۴ اینچی برای یک لنز پریسکوپی، در حد سنسور اصلی خیلی از گوشی‌های امروز است. یعنی وقتی روی ۳ یا ۵ برابر زوم می‌کنید، دیگر لازم نیست انتظار افت شدید کیفیت داشته باشید. در عمل این ترکیب چه چیزی را در اختیار ما می‌گذارد؟ فضای برش. کادر را در ۸۵ میلی‌متر بگیرید و بعد در گالری تا نصف ببُرید؛ تفکیک‌پذیری آن‌قدر هست که هنوز عکس قابل استفاده‌ای داشته باشید. برای عکاسی از بچه‌ای که یک لحظه سرش را برمی‌گرداند، یا از صحنه‌ای که نمی‌توانید نزدیکش بشوید، این آزادی خیلی می‌ارزد. فقط یک هشدار همیشگی: مگاپیکسل و اندازه‌ی سنسور، اعداد خام‌اند. پردازش تصویر است که تعیین می‌کند از این مواد چه درمی‌آید. تا نمونه‌های مستقل نبینیم، قضاوت زود است. آری فقط یک لوگو نیست: LogC3، AWG3 و ضبط ۱۰ بیتی همکاری‌های برندی در دنیای موبایل معمولاً یک واترمارک و چند فیلتر است و تمام. این یکی فرق دارد. مجیک ۹ از منحنی گاما LogC3 آری پشتیبانی می‌کند، همان چیزی که فیلم‌سازها با دوربین‌های آلکسا استفاده می‌کنند. کنارش گامای رنگی وسیع AWG3 و ضبط APV با عمق ۱۰ بیت و ساب‌سمپلینگ 4:2:2 قرار گرفته. اگر این کلمات برای شما آشنا نیستند، ترجمه‌اش ساده است: فیلمی که ضبط می‌کنید، اطلاعات رنگی و نوری بیشتری در خودش نگه می‌دارد. آسمان روشن پشت سوژه یکدست سفید نمی‌سوزد، سایه‌ها یک لکه‌ی مشکی نمی‌شوند، و رنگ پوست آدم‌ها آن حالت مصنوعی و پلاستیکی گوشی‌ها را نمی‌گیرد. مهم‌تر از همه، در تدوین فضای بیشتری برای اصلاح رنگ داری. آنر همچنین ARRI Looks آماده یعنی پروفایل‌های رنگی حاضر و آماده گذاشته است. این حرکت هوشمندانه‌ای است، چون فیلم Log خام معمولاً بی‌رنگ و مسطح است و کسی که تدوین حرفه‌ای نمی‌کند از آن سر درنمی‌آورد. با این پروفایل‌ها، ظاهر سینمایی را بدون درگیر شدن با کالر گریدینگ می‌گیرید. اگر فقط ویدیوی خانوادگی می‌گیرید، این بخش تقریباً بی‌فایده است. اگر ویدیوی کوتاه تولید می‌کنید و تدوین بلد هستید، این گوشی از معدود گوشی‌هایی است که واقعاً کارتان را جلو می‌برد. لرزشگیر گوشی آنر مجیک 9 پرو مکس از نظر من مهم‌ترین بخش این گوشی همین است، نه مگاپیکسل‌ها. دوربین اصلی گیمبال مکانیکی سه درجه دارد و استاندارد CIPA 8.0 را می‌گیرد. تله‌فوتو هم روی CIPA 7.5 ایستاده است. برای اینکه بدانید این اعداد یعنی چه، کافی است بگویم آنر ادعا می‌کند این سیستم سه برابر محدودیت‌های معمول جبران لرزش فیزیکی است. پشت این عملکرد، سیستمی به نام TrueShift قرار دارد. تفاوتش با لرزشگیرهای مرسوم اینجاست: سیستم‌های قدیمی حرکت را فقط از واحد اندازه‌گیری اینرسی (IMU) می‌خوانند، یعنی از حرکت خودِ گوشی. TrueShift کل فریم تصویر را رصد می‌کند و هزار بار در ثانیه محاسبات پیش‌بینی حرکت با هوش مصنوعی چندحالته انجام می‌دهد تا لرزش‌های زیرپیکسلی را حذف کند. در استفاده واقعی این یعنی چه؟ یعنی می‌توانید راه بروید و فیلم بگیرید. یعنی می‌توانید آرام بدوید و تصویر ضبط شده قابل استفاده باقی بماند. یعنی در نور کم می‌توانید سرعت شاتر را پایین‌تر بیاورید بدون اینکه عکس تار شود؛ و همین یک قلم، بیشتر از هر سنسور بزرگی، در عکاسی شبانه‌ی دستی به دادتان می‌رسد. کیت تله‌کانورتر: G500 و G200، یا وقتی زوم گوشی از دستت خارج می‌شود آنر کنار گوشی یک Photography Master Kit معرفی کرده و اینجاست که ماجرا کمی عجیب می‌شود. G500 یک لنز تله‌کانورتر با ضریب افزایش ۵.۸۸ برابر است. ترکیبش با تله‌فوتوی داخلی، به ۱۰۰۰ میلی‌متر می‌رسد. بله، هزار میلی‌متر، از روی یک گوشی. G200 نسخه‌ی معقول‌تر ماجراست: ضریب ۲.۳۵ برابر، طول ۸۱ میلی‌متر، وزن ۸۸ گرم — یعنی ۵۵ درصد سبک‌تر از نسل قبلی خودش . آنر خودش توصیفش می‌کند به اندازه‌ی یک رژ لب، که توصیف دقیقی هم هست. این یکی را می‌شود در جیب گذاشت و همراه برد. آنر می‌گوید هدف این تجهیزات، عکاسی از کنسرت و اجرای صحنه‌ای با دست است. یعنی همان موقعیت که در ردیف بیستم سالن کنسرت ایستاده‌ای و زوم گوشی‌ به هیچ‌جا نمی‌رسد. اوپو و ویوو هم قبلاً سراغ لنز جانبی رفته‌اند، اما ۵۰۰ میلی‌متر یک پله بالاتر از هر چیزی است که تا امروز دیده‌ایم. اگر صادقانه بگوییم G500 برای بیشتر آدم‌ها یک اسباب‌بازی گران‌قیمت است که دو بار استفاده می‌شود و بعد در کشو می‌ماند. اما G200 با آن وزن و ابعاد، منطق واقعی دارد و می‌تواند به بخشی از کیت روزمره‌ی یک عکاس تبدیل شود.خ باتری گوشی آنر مجیک 9 پرو مکس اینجا وارد قلمرو نشت اطلاعات می‌شویم، پس باید احتیاط کنیم. Digital Chat Station خبر داده که مجیک ۹ پرو مکس باتری ۸۸۰۰ میلی‌آمپرساعتی دارد. اگر تأیید شود، بزرگ‌ترین باتری یک پرچم‌دار تا امروز است و رکورد شیائومی ۱۷ پرو مکس با ۷۵۰۰ میلی‌آمپرساعت را جابه‌جا می‌کند. چرا این عدد برای همین گوشی مهم‌تر از گوشی‌های دیگر است؟ چون فیلم‌برداری ۱۰ بیتی 4:2:2، پردازش هزار بار در ثانیه‌ی TrueShift و کار با سنسورهای ۲۰۰ مگاپیکسلی، همه از پرمصرف‌ترین کارهایی هستند که می‌توان با گوشی کرد. باتری بزرگ در این گوشی لوکس نیست، ضرورت است. برای کسی که یک روز کامل بیرون فیلم می‌گیرد، همین چند هزار میلی‌آمپرساعت اضافه تفاوت بین «تمام روز» و «تا عصر» است. از طرف شارژ، دو مدل از خانواده‌ی مجیک ۹ گواهی ۳C را با شارژ نزدیک به ۱۰۰ وات گرفته‌اند که احتمالاً مدل استاندارد و پرو هستند. برای پرو مکس صحبت از شارژ ۱۲۰ واتی توربو است، هرچند هنوز چیزی رسمی نیست.